Kategori Risale-i Nur Mütalaası Kategori

Ek Soru Soru

Dünyanın İnsana Küsmesi

Şefkat Tokatları Risalesi'nde, "Kur'an hizmetinde bulunana; ya dünya ona küsmeli veya o dünyaya küsmeli. Tâ ihlas ile, ciddiyet ile hizmet-i Kur'aniyede bulunsun." deniliyor.  İnsanın dünyaya küsmesini anlıyoruz da dünya insana nasıl küser?

Cevap Cevap

Dünya bir tecrübe ve imtihan meydanıdır. Bizler her an bir imtihandayız. Herşey bizim için bir imtihandır. Bununla birlikte dünyanın üç yüzü vardır.

Birincisi: Allahın isim ve sıfatlarının eserlerini gösterdiği, sergilediği bir yerdir. Bu yüzünde ilahi isim ve sıfatları tanımak için ne kadar ileri gidilse kemalata vesile olur.

İkincisi: insanın ahiretini kazanması için bir tarladır. Bu yüzde de insan ahiretini kurtarmak, nurlandırmak için ne kadar salih ameller işlese kemalata vesiledir. Bu iki noktada ilerlemekte hiç bir mahsur yoktur.

Üçüncüsü: Alllah'ı unutturan, ahireti hatrlatmayan  gayr-i meşru zevklerdir ki bunlar fani, kaybolmaya mahkum, devamlı olmayan, lezzetin arkasından keder veren yüzüdür ki istenmeyen, hadislerde kötülenen yüzüdür.

Özellikle zamanızda insanlar hazır, peşin, acil olan bu zevkleri talep etmektedirler. Dünyanın küsmesi demek bu tür zevk ve eğlencelere sahip olamamak veya elde tutamamak, bunları kaçırmaktır ki ehl-i dünya için geçerlidir.

Bu yüzün müslümanların eline geçmemesi bir nimettir. Eğer Allah'ın dinine hizmet eden bir ferd için düşünecek olursak kendi iradesi dışında meşru olan bir çok zevk ve lezzetlerden geçici olarak mahrum kalmasıdır.

Mesela: dindar bir ailenin çocuklarının olmaması, ailesinin vefat etmesi, meşru helal olan dünya malından mahrum olmaları, güzel, geniş bir eve sahip olamama veya sıkıntı, hastalıklarla hayatının geçirmek zorunda olması gibi bazan iradesinin dışında gelişen bazan da kendi iradesi ile sebeb  olduğu musibetlerdir.

Burada en önemli nokta müslümanların özellikle hakiki imana sahip insanların bütün bu musibetlerin geçici olduğunun bilincinde olmaları ve Allahın bunlarda bir çok hikmetlerinin bulunduğunu bilmesidir. Aklıyla, ruhuyla, fikriyle ehl-i dünyanın kaybettiği dünya lezzetlerinden gelen acıların binde birini ruhunda hissetmemesidir.